تعارض علم و دین

جلسه‌ی پیشین بیان شد که چرا این تصور نادرست وجود دارد که اگر در یک فرآیند قسمتی از طراحی تصادفی باشد، این تصور وجود دارد که طراحی یا دیزاینی وجود ندارد در حالی که مثال‌های خوبی وجود دارند که بهترین طراحی برای رسیدن به یک نتیجه با رعایت پارسیمونی و بهینه‌سازی انرژی طراحی، طراحی استوکستیک است.

در مورد رابطه‌ی علم و دین نظرات متعددی وجود دارد. یک‌دسته از این نظرات معتقدند که این دو اصلاً تعارض ندارد و اعتقاد دینی یک امر کلی و از جنس دیگری متفاوت از جنس گزاره‌های علمی است. این نظریه اگرچه به لحاظ فلسفی پایگاه خوبی دارد اما کارآمد نیست، چون در نقطه‌ی مقابل این موضع، مدام با اشکالاتی مواجه هستیم که قصد آن‌ها نشان دادن تعارض میان علم و دین است.

بحث گذشته‌ی ما به اینجا رسید که از متون دینی سرنخی که بخواهد مستند برای موضوع خلقت‌گرایی باشد یافت نمی‌شود و البته چرایی مقاومت بر این موضع در مثل خلقت خداوند با وجود میل به موضع تکامل‌گرایانه در مورد امری مانند باران، خود نیاز به تبیینی جدا دارد.

بحث ما درباره‌ی تعارض علم و دین بود. بیان شد که این بحث به لحاظ جوهری چندان مهم نیست، ولی چون از بحث‌های داغ در زمینه‌ی نقد دینی است به آن می‌پردازیم. دلیل عدم اهمیت آن این است که اشارات علمی قرآن بیشتر از جنس توصیفات فنومنال و پدیداری است.