تقریباً در مورد محتوای کلی سوره در جلسه اول و دوم صحبت شده است؛ به جای اینکه تا آخر برم و بعد برگردم و مرور کنم فکر میکنم الان میتوانم در مورد نکاتی صحبت کنم که از داستان نوح به بعد را با توجه به بعضی از نکاتی که الان میگویم بخوانیم. محتوای سوره همانطوری که در جلسه قبل در مورد آن صحبت کردم این نکته است که به تدریج در طول تاریخ بشر از یک زمانی به بعد به جایی رسیدیم، به طور سمبلیک جلسه قبل گفتم که به دوران شعرا رسیدیم.
جلسه قبل از اول سوره تا انتهای داستان حضرت موسی را خواندیم، نکات مهمی که در مورد آنها صحبت کردم. یک مقدار در مورد مقدمه کوتاه، 9 آیه اول بود. نکتهای که در آن است این است که اشاره میشود به اینکه آیات رحمانی وجود دارند و یک عده اینها را نمیبینند و بعداً آیاتی که در تشریع ظاهر میشود پیامبران میآورند، چه معجزه باشد، در زمان خودشان چیزی به مردم نشان بدهند یا وحی و کلامی باشد که با مردم ارتباط برقرار کند یا احکامی تشریع شود.
طبق اعلام اولین جلسه سوره شعرا را شروع میکنیم، چند جلسه شدن آن برای خود من هم روشن نیست، فکر نمیکنم خیلی طول بکشد. معمولاً یک مقدمه در مورد کلیات سوره میگویم، در مورد این سوره برعکس سوره اعراف که آخرین لحظه رسیدیم به اینکه در مورد اسم آن صحبت کردیم به نظر من به دلیل شاید احتمال بدفهمی که کلمه شعرا دارد تمایل دارم همین الان و قبل از اینکه در مورد چیزی حرف بزنم در مورد کلمه شعرا و اینکه اسم سوره به عنوان شعرا نامگذاری شده است صحبتی کنم.