عبد صالح

من جلسۀ گذشته نظرتان را جلب کردم به این آیۀ 22؛ آیه‌ای که این‌ها از خواب بیدار می‌شوند و شروع می‌کنند با همدیگر آنجا صحبت‌کردن. نظرتان را جلب کردم به ضمایر عجیبی که به کار رفته است: «وَكَذَٰلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَاءَلُوا بَيْنَهُمْ قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ».

بحثمان دربارۀ سورۀ کهف است. واقعاً اینکه چند جلسه قرار است بشود هیچ ایده‌ای ندارم؛ یعنی ممکن است تا آخر ماه رمضان طول بکشد؛ همین امروز هم می‌توانم تمامش کنم؛ یعنی به یک جایی برسانم. این جلسۀ اول را آن فرمی که یک جلسه‌ای را در واقع اداره می‌کردم، یعنی یک شمای کلی از سوره می‌دادم، بدون اینکه وارد جزئیات شوم انجام می‌دهم