درسگفتارهای رمضان ۱۴۴۲، جلسهی ۱۰ دکتر روزبه توسرکانی، جلسه مجازی، ۱۴۰۰/۲/۲۶
۱- مقدمه
این جلسهٔ هفتم و جلسهٔ آخر است، در واقع روش ما این بود که یک بار بدون اینکه داستان آلعمران را (که بعد از مقدمه سوره آمده) بخوانیم، سوره را تا آخر مرور کردیم: ساختار کلی و فضای سوره، ارتباطش با سورهٔ بقره (چه در ظاهر و نیز در یک لایهٔ کمی عمیقتر) را توضیح دادم و در عین حال مدام میگفتم که برمیگردیم و این داستانِ (آلعمران) را کمی دقیقتر میخوانیم. حالا امیدوارم این جلسه بتوانم شما را قانع کنم که تصمیم خوبی بوده، یعنی بهتر است که به دلایلی این را به تأخیر بیندازیم تا فضای سوره را بشناسیم و بعداً در مورد داستان صحبت کنیم.
درسگفتارهای رمضان ۱۴۴۲، جلسهی ۹ دکتر روزبه توسرکانی، جلسه مجازی، ۱۴۰۰/۲/۲۳
۱- مقدمه
ابتدا با یک مقدمه شروع میکنیم که مسیری که جلسات قبل طی کردیم را مرور کنیم. پس از آن صفحات باقیماندهٔ انتهای سوره را مرور میکنیم تا انشاءالله جلسه آینده به متن اصلی داستان برگردیم. جلسهٔ قبل روی موضوع دوم سوره که مواجههٔ امت جدید با «الَّذینَ کَفَروا» هست تأکید کردم که در مقدمه سوره به آنها اشاره شده است. دائماً اصرار دارم که عبارت «کَدأبِ آلِ فِرعون» را جدی بگیرید؛ یعنی وقتی در مورد «الَّذینَ کَفَروا» صحبت میکنیم، تصورتان و مدل ذهنیتان «کَدأبِ آلِ فِرعون» باشد: یک نیروی قاهر قدرتمند غیردینی که قصد از بین بردن امت تشکیل شده جدید را دارد.
درسگفتارهای رمضان ۱۴۴۲، جلسهی ۸ دکتر روزبه توسرکانی، جلسه مجازی، ۱۴۰۰/۲/۱۹
۱- بررسی سؤالات گروه
بگذارید من اول نکاتی دربارهٔ بحثهای جالبی که در گروه انجام میشود بگویم. مسئلهای که در گروه مطرح شد فکر میکنم چون حالت سوءتفاهم داشت و ممکن است من چیزهایی گفته باشم، اول این سوءتفاهمها را برطرف کنیم.
۱-۱ مکان زندگی
دو نفر خصوصی و عمومی به من گفتند که آیا این جملهای که من دفعهٔ قبل گفتم که باید نگاه کنید ببینید کجای دنیا دارید زندگی میکنید، یعنی اینکه مثلاً اگر کسی خارج از ایران زندگی بکند مشکلی دارد؟ جوابم این بود: حرفی که کاملاً کلی زدم این بود که آدم باید نگاه کنید کجای دنیا دارد زندگی میکند؛ اگر الان ایران جای زندگی کردن نیست برود خارج، اگر خارج جای زندگی نیست بیاید داخل.
درسگفتارهای رمضان ۱۴۴۲، جلسهی ۷، دکتر روزبه توسرکانی، جلسه مجازی، ۱۴۰۰/۲/۱۶
۱- مقدمه
۱-۱ توحید و شرک
جلسۀ چهارم بحث دربارۀ آلعمران است. ابتدا لازم است نکاتی را در مورد بحثهایی که در گروه انجام شد بگویم چون کاملاً مربوط به محتوای خود سوره میشود. اینکه در گروه چطور بحث شروع شد خیلی دقیق نمیتوانم بگویم ولی نکتهای که وجود داشت و به بحثهای خود جلسات مربوط میشد این بود که ظاهراً من در جلسۀ قبل وقت نکردم گوش بدهم، یک مقدار مثلاً دفاع کردم که مسیحیان مشرک نیستند، تثلیث شرک نیست و از این حرفها و سؤالی پیش آمد که چطور است که وقتی دربارهی مثلاً بعضی از عقاید و اعمال شیعیان صحبت میشود؛ خیلی با حالت غلاظ و شداد، مثلاً از طفلک پرسیدند گفت که من از امام زمان میخواهم گناهانم را ببخشد، بلافاصله گفته میشود که این شرک است، بعد گفته میَشود که چیزی مثل تثلیث شرک نیست؟ من فکر میکنم توضیح مختصری به صورت تلگرافی دادهام و چون سؤال مهمی است و اگر این ابهام در ذهن دیگران هم ایجاد شود خیلی بد است، فکر میکنم لازم است چیزهایی در موردش بگویم.
درسگفتارهای رمضان ۱۴۴۲، جلسهی ۶، دکتر روزبه توسرکانی، جلسه مجازی، ۱۴۰۰/۲/۱۲
۱- مقدمه
من امروز نگاهی به پیامهای داخل گروه انداختم و خیلی خوشحال شدم از اینکه بالاخره بعضی از دوستان ابراز کرده بودند که نسبت به نام مسلمان و اینها احساسشان تغییر کرده و دارند به اهداف غیر مسالمتآمیز نسبت به مسلمانها هم نزدیک میشوند. حقیقتاً شاید جایی در قرآن به اندازۀ همین آیههای سورۀ آلعمران، بخش محاجه با اهل کتاب و اینها، این حالت را نداشته باشد که تفاوت بین آن چیزی که قرار بود اسلام باشد با آن چیزی که نهایتاً به آن تبدیل شد اینقدر روشن اینجا بیان شده است، که ما قرار بود دینی باشیم که تمام ادیان دیگر را هم میپذیریم.