بسم الله الرحمن الرحیم
روانکاوی و فرهنگ، دکتر توسرکانی، جلسهی ۴، ۱۳۸۵
۱- مروری بر مطالب جلسات پیشین
۱-۱ تأکید بر ناخودآگاه و روانشناسی علمی در تحلیل رفتار
در نظریهی فروید و اساساً نظریههای روانکاوانه نقش ناخودآگاه جدی است. پیشتر بیان شد که همین تأکید بر ناخودآگاه عاملی است که باعث میشود عموماً از پذیرش این نوع دیدگاه توسط عموم احتراز شود. فراروانشناسی عامیانه بیش از آنکه تکیهبر شواهد علمی داشته باشد تکیه بر مفاهیمی چون خودآگاه، اختیار و ارادهی آدمی دارد. این در تقابل با سنت روانکاوی است که هر چه به پیش آمده بیشتر بر مفهوم ناخودآگاه تکیه و تأکید کرده است.