۱– مقدمه
در جلسات قبل یک برهان عقلی که نمونهای از برهانهای وجودی است را مطرح کردم که بیان سادهای است و حالت بدیهی دارد؛ آن هم این است که برای توجیه جهان فرض اینکه همه موجودات ممکنالوجودند و نیاز به علت دارند فرض متناقضی است و نیاز داریم موجودی را فرض کنیم که برای وجودش نیاز به علت ندارد و واجبالوجود است. سپس سعی کردم نگاهی شهودی بدهم و مفهوم واجبالوجود را به مفهوم مذهبی که از قبل با آن آشنا هستیم و به آن خدا میگوییم، نزدیک کنم.