بگذارید مقدمه‌ای کوتاه بگویم در مورد اینکه برنامه‌ای که می‌خواستم اجرا کنم چه بوده و الان چه شده است. از اینکه بگویم می‌خواهم جلساتی در مورد سورۀ آل‌عمران بگذارم اکراه داشتم و دلیلش این بود که دوست داشتم جلسۀ اول بدون اینکه شما پیش‌زمینه‌ای داشته باشید که قرار است دربارۀ سورۀ آل‌عمران صحبت شود بحث را شروع کنم و متأسفانه حسم این بود که کاری که می‌خواهم بکنم خیلی احتیاج به اینتراکشن دارد، یعنی چیزی بگویم و سؤال و جواب شود، به یک سمتی برویم تا به سورۀ آل‌عمران برسیم.
به‌صورت کلی تصویر کلی این سوره مجموعه‌ای از آیات و احکام حول‌وحوش خانواده است. این احکام دربارهٔ چگونگی پاک‌سازی جامعه از نظر جنسی و خانوادگی است تا خانواده‌های نورانی در جامعه تشکیل شود. این تصویر کلی، از توضیحات جلسهٔ قبلی برداشت می‌شود و تم اصلی سوره هم همین است. در خاتمهٔ جلسهٔ قبل هم گفتیم که اگر انصاف داشته باشیم، نباید فکر کنیم این سوره با چنین تصور و تمی که از نگاه دور به سوره به دست آورده‌ایم، با آیهٔ شصتم تمام شود.
این جلسه در مورد سورۀ انعام قرار بود صحبت کنیم، بعضی از جزئیات را برای جلسۀ آینده می‌گذاریم. اولین نکته‌ای که وجود دارد و جلسۀ قبل هم به آن اشاره شد این است که بعد از آن چهار سورۀ اول قرآن که سورۀ بقره، نساء، آل‌عمران و مائده هستند و فضایی شبیه بهم دارند، سورۀ انعام کاملاً فضای دیگری دارد.
اوایل خیلی کلی درباره‌ی اینکه چه چیزهایی باعث می‌شوند قرآن در نظر اول کتاب خیلی عجیبی به نظر بیاید و ما در فهم آن مشکل داشته باشیم صحبت‌هایی کردیم. درباره‌ی نگاه خاص ما نسبت به دنیا که نگاهی علمی است و ما آن‌قدر در آن غرق شده‌ایم که آن را حس نمی‌کنیم، زیاد حرف زدیم.
قبل از این که شروع کنم بنا بر قرار فرض می‌کنم که همه داستان را در قرآن به عربی خوانده‌اید. اولین جلسه‌ای است که می‌خواهم به طور خاص در مورد یک بخش از قرآن صحبت کنم. می‌خواهم این قرار رو تکرار کنم، نمی‌خواهم در مورد تعابیر عرفانی داستان یوسف صحبت کنم که خیلی هم جالب است.
به‌طور بسیار مشخص، سه فصل در سوره وجود دارد. فصل اول دربارۀ یک سری مباحث تشریعی بود و تقریباً بلندترین فصل هست و نصف سوره می‌شود. در جلسۀ قبلی این فصل را بدون اینکه وارد جزئیات بشوم به سه قطعه تقسیم کردم؛ اما تقسیم به چهار قطعه شاید معقول‌تر باشد؛ منتها فعلاً فرق نمی‌کند؛ ولی بعداً که دقیق‌تر شدیم دربارۀ آن بحث می‌کنیم.
دربارۀ سورۀ نور بحث می‌کنیم. تعداد جلسات بستگی دارد به اینکه چقدر و با چه دقتی می‌خواهیم بحث بکنیم و دست خودمان است. ابتدا یک بار به‌صورت سطحی و یک بار به‌صورت عمیق‌تر از اول تا آخر سوره را توضیح می‌دهم.
ابتدا نکاتی را که از جلسۀ قبل مانده می‌گویم. در جلسۀ قبل دو بخش را تا آیۀ ۲۹ و ۳۰ خواندیم: بخش اول سوره، مقدمه بود و بخش دوم، داستان مرسلینی را خواندیم که برای تبلیغ به شهری رفتند، شهری که برای ما مجهول است. نکاتی مربوط به سؤال‌های آخر جلسه است. خوب است اشاره‌ای به آن‌ها بکنم
سورۀ یس به همراه سوره انعام یکی از معروف‌ترین سوره‌های قرآن در ایران است، ولی در ایران جلسات ختم انعام برگزار می‌کنند. سوره یاسین هم بیشتر شب‌های جمعه برای آمرزش روح اموات خوانده می‌شود، به‌هرحال سوره‌ای است که زیاد خوانده می‌شود.
بسم الله الرحمن الرحیم درس‌گفتارهای سوره بقره، تک جلسه، دکتر روزبه توسرکانی، ۱۳۸۸ ۱- مقدمه این اولین جلسه از سری جلساتی است که قرار است در مورد سوره‌ها صحبت کنم.…
